Załaduj kalendarz
KALENDARIUM
Poprzedni Luty 2017 Następny
Ni Po Wt Śr Cz Pi So
29 30 31 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 1 2 3 4
Ukryj kalendarium

Ustalanie Koordynacji

  I. Odnośnie wniosków, które wpłynęły po 01.05.2010 r. , wniosków składanych od dnia 01.04.2012 r. przez osoby wchodzące w skład rodzin, których członkowie przemieszczają się na terenie Szwajcarii oraz wniosków składanych od dnia 01.06.2012 r. przez osoby wchodzące w skład rodzin, których członkowie przemieszczają się na terenie Norwegii, Islandii oraz Liechtensteinu.

1. W związku z wystąpieniem organu właściwego w trybie art. 23a ust. 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity:. Dz. U. z 2015 r., poz. 114 ze zm.) lub przekazaniem przez organ właściwy wniosku, w trybie art. 23a ust. 1 ww. ustawy, ROPS ustala który kraj – pobytu członka rodziny, czy zamieszkania rodziny, ma pierwszeństwo w wypłacie świadczeń rodzinnych.

Zgodnie z art. 67 rozporządzenia 883/04, każda osoba (niezależnie od tego czy jest aktywna zawodowo czy nie), jest uprawniona do świadczeń rodzinnych zgodnie z ustawodawstwem właściwego Państwa Członkowskiego, włącznie ze świadczeniami dla członków rodziny, którzy zamieszkują w innym Państwie Członkowskim, tak jak gdyby zamieszkiwali oni w pierwszym Państwie Członkowskim. Jednak emeryt lub rencista jest uprawniony do świadczeń rodzinnych zgodnie z ustawodawstwem Państwa Członkowskiego właściwego ze względu na emeryturę lub rentę.

Ustalenie kraju pierwszeństwa, w przypadkach, w których na podstawie ustawodawstwa więcej niż jednego Państwa Członkowskiego udzielane są świadczenia w tym samym okresie i dla tych samych członków rodziny, odbywa się z uwzględnieniem zapisów art. 68 ust. 1 rozporządzenia nr 883/04, tj.:

1) w przypadku świadczeń wypłacanych (w znaczeniu: przewidzianych przez ustawodawstwo) przez więcej niż jedno Państwo Członkowskie z różnych tytułów, kolejność pierwszeństwa jest następująca:

a) w pierwszej kolejności prawa udzielane z tytułu zatrudnienia lub pracy na własny rachunek,

b) w drugiej kolejności prawa udzielane z tytułu otrzymywania emerytury lub renty i

c) w ostatniej kolejności prawa uzyskiwane na podstawie miejsca zamieszkania;

2) w przypadku świadczeń wypłacanych przez więcej niż jedno Państwo Członkowskie z tego samego tytułu (np. z tytułu aktywności zawodowej w co najmniej dwóch krajach, albo z tytułu otrzymywania emerytury lub renty w co najmniej dwóch krajach), kolejność pierwszeństwa ustalana jest poprzez odniesienie do następujących kryteriów dodatkowych:

a) w przypadku świadczeń uzyskiwanych z tytułu zatrudnienia lub pracy na własny rachunek: miejsce zamieszkania dzieci, pod warunkiem że taka praca jest wykonywana i, dodatkowo, w odpowiednim przypadku, najwyższa kwota świadczeń przewidzianych przez kolidujące ustawodawstwa. W tym ostatnim przypadku koszt świadczeń dzielony jest według kryteriów określonych w rozporządzeniu wykonawczym;

b) w przypadku świadczeń uzyskiwanych na podstawie otrzymywania emerytur lub rent: miejsce zamieszkania dzieci, pod warunkiem że emerytura lub renta jest wypłacana na podstawie jego ustawodawstwa i, dodatkowo, w odpowiednim przypadku, najdłuższy okres ubezpieczenia lub zamieszkania na podstawie kolidujących ustawodawstw;

c) w przypadku świadczeń uzyskiwanych na podstawie miejsca zamieszkania: miejsce zamieszkania dzieci.

W oparciu o ww. zasady, ROPS ustala czy w danej sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i informuje o tym fakcie organ właściwy (tj. wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenia rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne), jak również, w przypadku wydania przez ten organ decyzji za okres koordynacji, informuje go o sposobach wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego.

W sprawach świadczeń rodzinnych, w których ustalono koordynację systemów zabezpieczenia społecznego, zgodnie z zasadą ogólną podlegania ustawodawstwu tylko jednego Państwa Członkowskiego, sformułowaną w art. 11 ust. 1 rozporządzenia nr 883/04 oraz stosownie do zapisu art. 68 ust. 2 rozporządzenia nr 883/04, świadczenia rodzinne udzielane są zgodnie z ustawodawstwem wyznaczonym jako mające pierwszeństwo. W związku z tym, po wyeliminowaniu z obrotu prawnego decyzji i przekazaniu akt sprawy, ROPS prowadzi postępowanie na gruncie ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych i wydaje decyzję, którą przyznaje, lub odmawia przyznania świadczeń rodzinnych.

Ustalanie tymczasowej właściwości:

Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia nr 987/09, o ile ww. rozporządzenie nie stanowi inaczej, w przypadku rozbieżności opinii pomiędzy instytucjami lub władzami dwóch lub więcej państw członkowskich w odniesieniu do określenia mającego zastosowanie ustawodawstwa, zainteresowany tymczasowo podlega ustawodawstwu jednego z tych państw członkowskich, przy czym ustawodawstwo to jest określane w następującej kolejności:

1) ustawodawstwo państwa członkowskiego, w którym osoba ta rzeczywiście wykonuje pracę najemną lub pracę na własny rachunek, o ile praca najemna lub praca na własny rachunek jest wykonywana tylko w jednym z tych państw członkowskich,

2) ustawodawstwu państwa członkowskiego miejsca zamieszkania, jeżeli zainteresowany wykonuje część swojej pracy lub w przypadku gdy osoba ta nie wykonuje pracy najemnej ani pracy na własny rachunek,

3) ustawodawstwu państwa członkowskiego, o którego zastosowanie wystąpiono najpierw, w przypadku gdy osoba ta wykonuje w dwóch lub więcej państwach członkowskich.

2. W przypadku ustalenia, że Polska jest krajem mającym pierwszeństwo do wypłaty świadczeń rodzinnych, uprawnienia do świadczeń rodzinnych z tytułu innych kolidujących ustawodawstw są zawieszane do kwoty przewidzianej przez pierwsze ustawodawstwo i, w odpowiednim przypadku, określany jest dodatek dyferencyjny dla sumy, która przekracza tę kwotę. Jednakże taki dodatek dyferencyjny nie musi być przewidziany dla dzieci zamieszkujących w innym Państwie Członkowskim, kiedy uprawnienie do przedmiotowego świadczenia wynika wyłącznie z miejsca zamieszkania (art. 68 ust. 2 rozporządzenia nr 883/04).

Jeżeli ROPS ustali, że na podstawie ustawodawstwa innego państwa członkowskiego może istnieć prawo do dodatku dyferencyjnego zgodnie z art. 68 ust. 2 rozporządzenia nr 883/04, niezwłocznie przekazuje wniosek do instytucji właściwej tego innego państwa członkowskiego oraz informuje o tym zainteresowanego, jak również powiadamia instytucję tego innego państwa członkowskiego, o swojej decyzji w sprawie wniosku oraz o kwocie wypłaconych świadczeń rodzinnych. ROPS informuje o tym Państwo pobytu członka rodziny na formularzu F 003, tj. w formie decyzji o ustaleniu właściwości) – zweryfikować nazwę po ukazaniu się polskich druków.

3. W przypadku ustalenia, że w danej sprawie zachodzi koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego (tzn., że ma zastosowanie ustawodawstwo polskie), jednakże Polska nie jest państwem mającym pierwszeństwo do wypłaty świadczeń rodzinnych, zgodnie z art. 68 ust. 3 rozporządzenia nr 883/04 oraz art. 60 ust. 3 rozporządzenia nr 987/09, ROPS:

1) niezwłocznie przekazuje wniosek złożony w Polsce do instytucji właściwej państwa członkowskiego, której ustawodawstwo ma zastosowanie z tytułu pierwszeństwa,

2) informuje o tym fakcie zainteresowanego (wnioskodawcę),

3) podejmuje tymczasową decyzję w sprawie zasad pierwszeństwa, o czym informuje instytucję zagraniczną na formularzu F 006.

W tej sytuacji instytucja zagraniczna w terminie dwóch miesięcy zobowiązana jest do zajęcia stanowiska w sprawie decyzji tymczasowej (na formularzu F007 i F009, w przypadku, gdy kwestionuje ustalenia decyzji tymczasowej, albo na formularzu F008, w przypadku niekwestiowania postanowień decyzji).

Jeżeli instytucja, której przekazano wniosek, nie zajmie stanowiska w terminie dwóch miesięcy od daty otrzymania wniosku, zastosowanie ma decyzja tymczasowa, a instytucja ta wypłaca świadczenia przewidziane w obowiązującym ją ustawodawstwie i informuje instytucję, w której złożono wniosek o kwocie wypłaconych świadczeń (art. 60 ust. 3 rozporządzenia nr 987/09).

Instytucja właściwa państwa członkowskiego, którego ustawodawstwo ma zastosowanie z tytułu pierwszeństwa, rozpatruje ten wniosek, tak jak gdyby został on złożony bezpośrednio do niej, a dzień, w którym wniosek taki został złożony w pierwszej instytucji, uważa się za dzień złożenia wniosku w instytucji mającej pierwszeństwo (art. 68 ust. 3 lit. b) rozporządzenia 883/04).

W przypadku, gdy po przekazaniu wniosku i decyzji tymczasowej, istnieje rozbieżność opinii między zainteresowanymi instytucjami w odniesieniu do instytucji, która powinna wypłacać świadczenia, zainteresowany (wnioskodawca), który mógłby ubiegać się o świadczenia, gdyby nie zaistniał spór:

1) jest tymczasowo uprawniony do świadczeń przewidzianych w ustawodawstwie stosowanym przez instytucję jego miejsca zamieszkania lub

2) jeżeli osoba ta nie ma miejsca zamieszkania na terytorium jednego z zainteresowanych państw członkowskich – do świadczeń przewidzianych w ustawodawstwie stosowanym przez instytucję, do której wniosek został złożony w pierwszej kolejności (art. 6 ust. 2 w zw. z art. 60 ust. 4 rozporządzenia nr 987/09).

W przypadku, gdy zainteresowane instytucje lub władze nie osiągną porozumienia, sprawa może zostać przedstawiona Komisji Administracyjnej przez właściwe władze (w Polsce – Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej), nie wcześniej jednak, niż w terminie miesiąca od dnia pojawienia się rozbieżności opinii. Komisja Administracyjna stara się pogodzić rozbieżne opinie w terminie sześciu miesięcy od dnia, w którym przedstawiono jej sprawę (art. 6 ust. 3 rozporządzenia 987/09). W tych sprawach stosuje się formularze F010 i F011.

W przypadku, gdy (w wyniku zastosowania ww. procedury dotyczącej eliminowania rozbieżności), zostanie ustalone, że mające zastosowanie ustawodawstwo (po wyeliminowaniu rozbieżności), nie jest ustawodawstwem państwa członkowskiego, do którego zainteresowany (wnioskodawca) został tymczasowo przypisany, lub że instytucja, która tymczasowo przyznała świadczenia, nie jest instytucją właściwą, uważa się, że instytucja, którą uznano za właściwą, jest instytucją właściwą z mocą wsteczną, tak jak gdyby rozbieżności opinii nie miały miejsca, najpóźniej od dnia tymczasowego przypisania lub od pierwszego tymczasowego przyznania tych świadczeń (art. 6 ust. 4 rozporządzenia nr 987/09).

Zasady zwrotu przez instytucję mającą pierwszeństwo, nadpłaty świadczeń dokonanej przez instytucję tymczasowo zobowiązaną do wypłaty świadczeń.

1. Jeżeli okaże się, że instytucja, która udzielała świadczeń tymczasowo wypłaciła kwotę wyższą od kwoty świadczeń, za które jest ostatecznie odpowiedzialna, może zwrócić się do instytucji mającej pierwszeństwo o zwrot nadpłaty zgodnie z procedurą przewidzianą art. 73 rozporządzenia nr 987/09 (art. 60 ust. 5 rozporządzenia 987/09).

Zgodnie z art. 73 ust. 1 rozporządzenia nr 987/09, najpóźniej trzy miesiące po określeniu mającego zastosowanie ustawodawstwa lub instytucji odpowiedzialnej za wypłacanie świadczeń, instytucja, która tymczasowo wypłacała świadczenia pieniężne sporządza zestawienie tymczasowo wypłaconych kwot i przesyła je instytucji uznanej za właściwą (formularz F012 – wniosek o zwrot, F013 – odpowiedź na wniosek o zwrot).

W tej sytuacji instytucja uznana za właściwą w zakresie wypłacania świadczeń rodzinnych potrąca kwotę należną w związku z tymczasową płatnością z zaległych kwot z tytułu odnośnych zaległych świadczeń należnych zainteresowanemu i niezwłocznie przekazuje potrącona kwotę instytucji, która wypłacała tymczasowo świadczenia pieniężne.

Jeżeli kwota tymczasowo wypłacanych świadczeń jest wyższa od kwot zaległych lub brak jest kwot zaległych, instytucja uznana za właściwą potrąca tę kwotę z bieżących płatności na warunkach i w granicach przewidzianych dla takiej procedury wyrównawczej w stosowanym przez nią ustawodawstwie i niezwłocznie przekazuje kwotę instytucji, która wypłacała tymczasowo świadczenia.

Zgodnie z art. 74 rozporządzenia nr 987/09, instytucja która tymczasowo wypłacała świadczenia, nie pokrywa żadnych kosztów ponoszonych (przez instytucję potrącającą) w celu odzyskania nadpłaconego świadczenia.

Świadczenie 500+

W związku z wejściem w życie, z dniem 1 kwietnia 2016 r., ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r., poz. 195), http://dziennikustaw.gov.pl/du/2016/195, uprzejmie informujemy, że świadczenie wychowawcze jest świadczeniem rodzinnym w rozumieniu przepisów unijnych. Oznacza to, że w przypadku osób, które będą ubiegały się o to świadczenia, a bądź one same, bądź członkowie ich rodzin przebywają na terenie innego, niż Polska kraju Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego lub Szwajcarii, na etapie ustalania, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego zastosowanie ma procedura analogiczna, jak w przypadku wniosków o świadczenia rodzinne.

Zgodnie z art. 13 ust. 2 przywołanej ustawy, każdy wniosek – w tym również w przypadku pobytu wnioskodawcy lub członka jego rodziny za granicą – składa się w organie właściwym (jest nim odpowiednio do statusu gminy wójt, burmistrz lub prezydent miasta), tj. w gminie, w której wnioskodawca ma miejsce zamieszkania. Do wniosku należy dołączyć wszystkie załączniki wymagane przepisami. W przypadku, gdy z akt sprawy będzie wynikało, że zachodzi uzasadnione przypuszczenie iż w sprawie mogą mieć zastosowanie przepisy o koordynacji (np. wnioskodawca lub członek jego rodziny przebywa na terenie innego niż Polska kraju, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji), organ właściwy przekazuje wniosek wraz z dokumentami do Marszałka Województwa Małopolskiego, którego zadania w tym zakresie realizuje Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie (art. 16 ust. 1 ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci).

W sprawach, w których, w związku z przekazaniem wniosków przez organy właściwe, marszałek województwa ustali, że mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, jednakże ustawodawstwo polskie nie ma zastosowania na zasadzie pierwszeństwa, wniosek zostanie przekazany do instytucji kraju, którego ustawodawstwo ma zastosowanie na zasadzie pierwszeństwa. Jeżeli na terenie tego kraju na to samo dziecko, za ten sam okres, za który dana osoba złożyła wniosek w Polsce, zostanie przyznane świadczenie rodzinne będące odpowiednikiem świadczenia wychowawczego, zgodnie z przepisami unijnymi świadczenie na terenie Polski zostanie pomniejszone o kwotę tego świadczenia zagranicznego w przeliczeniu na złotówki.

W sprawach, w których ustawodawstwo polskie ma zastosowanie na zasadzie pierwszeństwa i na terenie Polski zostanie przyznane świadczenie wychowawcze, wniosek również zostanie przekazany za granicę. W przypadku ustalenia przez instytucję zagraniczną, że na terenie jej kraju, na to samo dziecko, za ten sam okres przysługuje świadczenie odpowiadające polskiemu świadczeniu wychowawczemu, po przeliczeniu polskiego świadczenia na EURO, świadczenie zagraniczne zostanie pomniejszone o kwotę świadczenia polskiego.

Nienależnie pobrane świadczenia rodzinne.

Zasady postępowania, w ww. sprawach, do których dotychczas miały zastosowanie przepisy art. 110 – 112 rozporządzenia 574/72, od 1 maja 2010 r. określa art. 72 ust. 1, zaś w sprawach świadczeń z pomocy społecznej art. 72 ust. 3 rozporządzenia nr 987/09.

Zgodnie z art. 72 ust. 1 rozporządzenia nr 987/09, jeżeli instytucja państwa członkowskiego wypłaciła danej osobie nienależne świadczenia, instytucja ta może, na warunkach i w granicach przewidzianych w stosowanym przez tą instytucję ustawodawstwie, wystąpić do instytucji każdego innego państwa członkowskiego odpowiedzialnej za wypłatę świadczeń zainteresowanemu o potrącenie nienależnej kwoty z kwot zaległych lub bieżących płatności należnych tej osobie niezależnie od działu zabezpieczenia społecznego, w ramach którego świadczenie jest wypłacane. Instytucja tego ostatniego państwa członkowskiego potrąca odnośną kwotę na warunkach i w granicach przewidzianych w stosowanym przez nią ustawodawstwie dla takiej procedury wyrównawczej, w taki sam sposób, jak w przypadku gdyby sama dokonała nadpłaty, oraz przekazuje potrąconą kwotę instytucji, która wypłaciła nienależne świadczenia. W sprawach tego typu wymiana informacji pomiędzy instytucjami odbywa się na formularzach F014 (wniosek o wydanie decyzji) i F015 (odpowiedź na wniosek o wydanie decyzji).

Od dnia 01.05.2010 r. zgodnie z art. 1. z) rozporządzenia Rady i Parlamentu Europejskiego (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego określenie „świadczenia rodzinne” oznacza obecnie „wszelkie świadczenia rzeczowe lub pieniężne, które mają odpowiadać wydatkom rodziny, z wyłączeniem zaliczek z tytułu świadczeń alimentacyjnych oraz specjalnych świadczeń porodowych i świadczeń adopcyjnych”.


 II. Odnośnie wniosków, które wpłynęły przed 01.05.2010 r. , wniosków składanych do dnia 31.03.2012 r. przez osoby wchodzące w skład rodzin, których członkowie przemieszczają się na terenie Szwajcarii oraz wniosków składanych do dnia 31.05.2012 r. przez osoby wchodzące w skład rodzin, których członkowie przemieszczają się na terenie Norwegii, Islandii oraz Liechtensteinu.

ROPS rozpatruje wnioski o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych w Polsce, jedynie za okres, za który ustali zbieg uprawnień do świadczeń rodzinnych w Polsce i innym kraju, tj. za okres koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Zgodnie z zapisami art. 23a ust. 1 i ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz art. 17 ust. 1 i ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, ustalenie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego odbywa w jednym z dwóch trybów:

1) w przypadkach, o których mowa w art. 23a ust. 1 ustawy, tj. gdy organ właściwy nie wydał jeszcze rozstrzygnięcia sprawy, zaś zgromadzona dokumentacja pozwala na jednoznaczne ustalenie, że członek rodziny osoby uprawnionej do świadczeń rodzinnych przebywa poza granicami Polski w państwie, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego i nie zachodzą przesłanki negatywne, o których mowa w art. 23a ust 2a ustawy, organ właściwy przekazuje marszałkowi województwa, wniosek strony wraz z dokumentami.

2) w przypadkach, o których mowa w art. 23a ust. 2 ustawy, tj. po ustaleniu wyjazdu członka rodziny do państwa, w którym mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego które nastąpiło po wydaniu przez organ właściwy decyzji przyznającej świadczenia rodzinne i stwierdzeniu, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki negatywne, o których mowa w art. 23a ust 2a ustawy, organ właściwy występuje do marszałka o ustalenie, czy w sprawie mają zastosowanie przepisy o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego.

Zgodnie z art. 23 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz art. 15 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, wnioski w sprawie w/w świadczeń, składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenia.

Podstawą wystąpienia do ROPS z zapytaniem czy w danej sprawie zachodzi element koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego jest ustalenie, że członek rodziny osoby ubiegającej się o świadczenia rodzinne lub świadczenia z funduszu alimentacyjnego w Polsce, w okresie ubiegania się o w/w świadczenia, przebywał i był osobą aktywną zawodowo na terenie krajów UE, Szwajcarii, Norwegii, Islandii lub Liechtensteinu.

Ustalenie w/w okoliczności może nastąpić w szczególności w oparciu o wszelkie dokumenty wskazujące na zatrudnienie lub działalność zawodową w tych krajach od dnia 1 maja 2004 r., w tym:

1) umowy o pracę, wpisy o prowadzeniu działalności gospodarczej, zaświadczenia wystawione przez pracodawcę o okresach zatrudnienia oraz o odprowadzaniu składek na ubezpieczenie społeczne itp., Zgodnie z Decyzją Nr 207 Komisji Administracyjnej ds. Zabezpieczenia Społecznego Pracowników Migrujących, z dnia 7 kwietnia 2006 roku, aktywnością zawodową jest:

a) faktyczne wykonywanie pracy za wynagrodzeniem, tzw. „praca najemna”;

b) prowadzenie działalności gospodarczej;

c) czasowe zawieszenie wykonywania pracy bądź działalności gospodarczej z powodu macierzyństwa, wypadku przy pracy, choroby zawodowej lub bezrobocia - o ile w związku z tymi zdarzeniami wypłacane jest wynagrodzenia lub świadczenia (z wyłączeniem rent i emerytur), płatnego urlopu, strajku lub lokautu lub bezpłatnego urlopu na wychowywanie dziecka, tak długo jak urlop ten uważany jest za wykonywanie pracy.];

2) oświadczenie pod odpowiedzialnością karną o okresach zatrudnienia za granicą oraz o miejscu odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne z tego tytułu (wskazane w oświadczeniu okresy powinny pokrywać się z przedłożonymi dokumentami potwierdzającymi aktywność zawodową);

3) w przypadku osób prowadzących działalność gospodarczą na terenie Niemiec – oświadczenie o podleganiu obowiązkowemu ubezpieczeniu emerytalnemu.

UWAGA! Dokumenty wystawione przez instytucje lub pracodawców zagranicznych, mogą być przedkładane w każdym języku urzędowym Unii Europejskiej, bez konieczności tłumaczenia! Złożenie w organie właściwym lub ROPS, dokumentu przetłumaczonego na język polski, znacznie ułatwia prowadzenie postępowania i skraca okres do wydania rozstrzygnięcia w sprawie.

Poza ww. dokumentami niezbędnymi dla ustalenia koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, wraz z wnioskiem gminy o ustalenie, czy w sprawie zachodzi element koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, mogą być także przekazywane do ROPS dokumenty, które w przypadku ustalenia koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, przyspieszą postępowanie w sprawie z wniosku złożonego w Polsce, np. dokumenty wskazujące na:

1) wysokość dochodów osiągniętych przez członka rodziny za granicą:

a) w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy - w przypadku, gdy aktywność zawodowa za granicą rozpoczęła się w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (np. jeżeli wniosek dotyczy okresu zasiłkowego 2007/2008, należy udokumentować dochód osiągnięty za granicą za rok 2006 itd.),

b) w pierwszym w pełni przepracowanym miesiącu, w przypadku, gdy aktywność zawodowa za granicą rozpoczęła się po upływie roku kalendarzowego poprzedzającego okres zasiłkowy.

2) aktywność zawodową członka rodziny składającego wniosek w Polsce (najczęściej małżonka osoby pracującej za granicą), w okresie, za który został złożony wniosek o ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych lub świadczenie rodzinne zostało przyznane (zaświadczenie pracodawcy o okresach zatrudnienia, zaświadczenie o wpisie do rejestru działalności gospodarczej, zaświadczenie z KRUS o okresach i charakterze podlegania ubezpieczeniu społecznemu (rolnik, domownik itp.), decyzja o ustaleniu uprawnień emerytalnych albo rentowych itp.


Drukuj
Mapa dojazdu
Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie

30-070 Kraków; ul. Piastowska 32
tel./ fax: (+48 12) 422 06 36
e-mail: biuro@rops.krakow.pl