Dla osób w kryzysie bezdomności - Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie

Wiejski program pomocy osobom w kryzysie bezdomności - Ścieżka Feniksa


			pobierz materiały	sprawdź zasady wykorzystania	otwórz w telefonie

1. Na czym polega rozwiązanie?

Model wiejskiego programu pomocy osobom w kryzysie bezdomności „Ścieżka Feniksa” łączy w sobie następujące elementy:

długofalowe, holistyczne wsparcie w procesie wychodzenia z bezdomności w środowisku lokalnym
podejście ekologiczne i rozwiązania z zakresu gospodarki o zamkniętym obiegu w procesie pracy terapeutycznej (np. takie jak: wykorzystanie materiałów z recyklingu do prac na terenie ośrodka reintegracji jak np. opony, szklane butelki, glina, drzwi z recyklingu, skrzyneczki ze sklejki i plastiku, itp., ponowne kreatywne użycie materiałów, stosowanie materiałów naturalnych pozyskanych lokalnie jak: gałęzie, słoma, wiklina, itp.)
wykorzystanie lokalnych zasobów gminy, nieużytkowanych i niedostrzegalnych
rozwiązania na rzecz deinstytucjonalizacji usług społecznych (odejście od form w systemie placówkowym (ogrzewalnie, noclegownie i schroniska) i integracji.

2. Jakich problemów dotyczy innowacja?

Projekt odpowiada na problem braku długofalowych, holistycznych rozwiązań dla osób w kryzysie bezdomności z małych gmin, zwłaszcza wiejskich.

3. Grupa docelowa

Osoby w kryzysie bezdomności.

4. Kto może skorzystać z innowacji?

Gminy, gminne ośroki pomocy społecznej, organizacje wspierające osoby w kryzysie bezdomności.

5. Czy to działa?

W ramach testowania zidentyfikowano pozytywnie mechanizm prowadzący do wystąpienia efektów – spełnione zostały założenia warunkujące zmiany. Szczególnie uwidoczniły się efekty związane ze wzrostem motywacji (tu przede wszystkim pozostania w procesie trzeźwienia – w trakcie testowania w pełnej abstynencji pozostało 9 z 11 testerów) i wzrostem poczucia sprawczości. Zaznaczyć również należy, że prawie połowa spośród 11 uczestników (5 osób) zadeklarowała chęć zamieszkania i pracowania na wsi po zakończeniu innowacji. Równocześnie należy podkreślić, że jest to innowacja wysokiego ryzyka ze względu na połączenie grupy testującą (mobilność, nałogi, problemy zdrowotne) i organizatora wsparcia, czyli potencjalnie gminę, która podejmując inwestycję musi kierować się wydajnością, regularnością i pewnością realizacji celów.